Choć pod obecną nazwą KNX działa dopiero od 2002 roku to jego producenci mają za sobą ponad 20 lat doświadczeń. System powstały z połączenia Europejskiej Magistrali Instalacyjnej (European Installation Bus – EIB) oraz systemów Batibus i EHS stanowi dziś ogólnoświatowy otwarty standard spełniający wymogi Europejskiej Normy EN 50090.

KNX to otwarty system o rozproszonym charakterze. Wykorzystuje zdecentralizowany system operacyjny. Swoją strukturę zawdzięcza wyposażeniu wszystkich elementów odpowiedzialnych za komunikację w mikroprocesory zawierające wbudowany system odpowiedzialny za łączność z siecią i tzw. aplikację własną. Do jego podstawowych cech można zaliczyć:

Komunikację na kilka sposobów
KNX oferuje inwestorom różne sposoby komunikacji, dzięki czemu łatwo można dostosować projekt do specyfiki budynku i grupy odbiorców docelowych. System umożliwia komunikację na cztery sposoby: 1) przewód magistralowy w postaci skrętki 2) przewód zasilający 3) częstotliwość radiowa 4) sieć IP / Ethernet.

Topologię sieci
W systemie KNX dostępne są trzy topologie połączeń sieciowych: linia, gwiazda oraz pierścień (a także ich dowolne łączenie). Magistrala charakteryzuje się jedną linią główną, do której w miarę potrzeby mogą być dołączane dodatkowe linie. Teoretycznie przez dołączanie dodatkowych linii i tworzenie tzw. obszarów.

Wysoką przepustowość sieci
System KNX transmituje dane z prędkością 9600b/s. W przypadku nadawania sygnału przez dwa urządzenia o identycznym priorytecie, to umieszczone niżej na magistrali czeka na zakończenie transmisji przez inne. System może odczytać hierarchię urządzeń dzięki dwóm typom adresów: fizycznemu i grupowemu. Ten pierwszy określa faktyczne położenie elementu w systemie, ten drugi natomiast określa grupę urządzeń i przyporządkowuje dany element do konkretnej funkcji.